Αραγε, τι ειναι ο ερωτας;

Σ' αυτόν τον κόσμο που ζούμε υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα(π.χ “υπάρχει ο Θεός”, “τί συμβαίνει μετά τον θάνατο”, “υπάρχει ζωή έξω από την γή” κ.α). Στα περισσότερα από αυτά τα ερωτήματα, η επιστήμη προχωράει συνεχώς για να δώσει μια απάντηση και είναι πολύ κοντά. Ένα όμως, αιώνια αναπάντητο ερώτημα δεν μπορεί να απαντηθεί επιτυχώς από την επιστήμη, καθώς δεν μπαίνει σε πειραματικά καλούπια. Το ερώτημα αυτό είναι: “Τί είναι ο έρωτας;”. Αν μπορούσαμε να ρωτήσουμε κάθε άνθρωπο στον πλανήτη, τί νιώθουν πώς είναι τελικά ο έρωτας. Ο καθένας θα έδινε διαφορετική απάντηση. Και η απαντήσεις αυτές θα ήταν όλες σωστές καθώς είναι ένα τελείως προσωπικό συναίσθημα.

“Και εσύ τί ήρθες τώρα να μας πεις;” θα ρωτήσει-και σωστά- ο αναγνώστης.

Στο παρόν κείμενο θα κάνω μια κατάθεση συναισθημάτων και σκέψεων πάνω σ' αυτό το τόσο όμορφο ερώτημα.

Αρχικά, τί είναι ο έρωτας;

Ο έρωτας είναι έκσταση και μαρτύριο, ελευθερία και σκλαβιά μαζί. Είναι ένα συναίσθημα που αν έλειπε οι ποιητές και στιχουργοί αυτού του κόσμου θα έμεναν προφανώς άνεργοι. Ο έρωτας κινεί τον κόσμο μας. Η έκσταση που δημιουργείται στο μυαλό και στο σώμα, μάλλον, δίνει αξία στην ύπαρξη μας. Το μαρτύριο της αναμονής μέχρι να ξαναδείς αυτόν ή αυτήν που αγαπάς, σε γεμίζει ενέργεια. Επιπλέον, η ελευθερία και σκλαβιά για έναν περίεργο λόγο είναι συνδυασμένα στον έρωτα, καθώς είσαι με τον αγαπημένο ή την αγαπημένη σου νιώθεις πώς τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει, να σε εγκλωβίσει, ενώ από την άλλη το υποσυνείδητο δύο ερωτευμένων τους σκλαβώνει για να είναι μαζί. Τέλος, και πιο σημαντικό, Ο έρωτας είναι τυφλός. Ο έρωτας δε γνωρίζει τάξεις, οικονομική κατάσταση, φύλο, ηλικία, γεωγραφικούς περιορισμούς.

Ποια είναι τα συμπτώματα του έρωτα;

Άραγε, πόσο απλοϊκό ακούγεται αυτό το ερώτημα, μα ζητά απάντηση. Εκατομμύρια ερωτευμένες ψυχές ανά τον κόσμο, αναζητούν παθιασμένα τί είναι αυτό που τους βρήκε, αυτά τα περίεργα πράγματα που αισθάνονται. Κι όμως, τα συμπτώματα του έρωτα είναι πάνω κάτω τα ίδια στους περισσότερους ανθρώπους (και όσοι δεν τα έχουν, καλό θα ήταν να αναρωτηθούν αν βρίσκονται πράγματι σε έρωτα με κάποιον. Αρχικά, μια αθεράπευτη μελαγχολία που διαδέχεται τη χαρά και τον ενθουσιασμό, η παράλογη πίστη ότι όλο το σύμπαν περικλείεται στο άτομο που μόλις γνωρίσαμε, η θεώρηση του κόσμου κάτω από ένα νέο πρίσμα και η βεβαιότητα ότι κανένας δεν έχει αγαπήσει αυτόν τον άνθρωπο τόσο όσο εμείς.

Είναι ο έρωτας, μια μοναδική εμπειρία;

Ναι. Ο έρωτας είναι μια μοναδική εμπειρία, η οποία μας μεταμορφώνει, μας παρασύρει, μας γεμίζει συγκινήσεις, μας βγάζει από τον προσανατολισμό μας και μας βάζει σε μια καινούργια πορεία. Είναι μια εμπειρία που μας αιχμαλωτίζει και μας περικλείει μ'έναν αόρατο ιστό.

Είναι πολλοί που έχουν πει ότι ο έρωτας δεν μπορεί παρά να έχει έναν μόνο άνθρωπο ως στόχο, από την άλλη, άλλοι υποστηρίζουν ότι ο έρωτας χτυπά πολλές φορές. Πιστεύω πώς η δεύτερη οπτική συνάδει καλύτερα με την ιδέα του έρωτα, που είναι συνώνυμο του πάθους. Ο έρωτας γεννάται όταν ο άνθρωπος συναντήσει τον δικό “τέλειο” συνάνθρωπο. Τα πρότυπο που έχει υποσυνείδητα ο άνθρωπος για να προσδιορίσει την υποκειμενική “τελεια” ομορφιά καθορίζουν τον “τέλειο” σύντροφο. Επίσης, οι άνθρωποι ξετρελαίνονται με τον ενθουσιασμό της αναζήτησης του πάθους και σιχαίνονται την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα. Γι'αυτό ερωτεύονται θέλοντας, μέσα από την αγωνία και το απρόβλεπτο να περάσουν σε μια ομαλότητα, που προσφέρει ο έρωτας.

Εν κατακλείδι, γνωρίζω πως όλα τα παραπάνω είναι απλές πινελιές στον άσπρο πίνακα του ερωτήματος, τί είναι ο έρωτας. Ακόμη και τώρα, γράφοντας το τέλος του κειμένου: Μήπως ο έρωτας είναι η επιθυμία ενός ανθρώπου που συναντάμε τυχαία; Μήπως ο έρωτας τελικά η “Ιθάκη” μας, που έλεγε και ο Καβάφης;

                                                                                                       του Πάνου Αμπελά,

                                                                                                      μέλος του Logicalistico