Μια ματια στην ζωη των πολεων

Ένα απο τα πιο σημαντικά κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας ειναι η αστυφιλία η οποία μέσω μιας αλυσιδωτής αντιδράσης προκαλεί και άλλα προβλήματα. Πολλές φορές η ζωή στην ύπαιθρο ειναι αρκετά σκληρή: Εξοντωτικά ωράρια, έλλειψη μέσων παραγωγής, ανεπαρκής πληρωμή ειναι μερικές απο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στην ύπαιθρο.Για αυτο οι άνθρωποι στρέφονται προς τις μεγαλύτερες πόλεις με την ελπίδα οτι εκείνη και κατα κύριο λόγο τα παιδιά τους θα έχουν την ευκαιρία για καλύτερη μόρφωση και παιδεία.
Ξεκινούν λοιπόν με όνειρα και ελπίδες και απογοητεύονται μόλις συνειδητοποιήσουν οτι η πόλη δεν ειναι ο παράδεισος που περίμεναν. Η συγκέντρωση αυτη δημιουργεί το φαινόμενο που σήμερα γνωρίζουμε ως υπερπληθυσμό.

Οι άνθρωποι ζουν όχι και τοσο άνετα, οι σχέσεις μεταξύ τους ειναι απρόσωπες, γίνονται θύματα της ρουτίνας και φθείρονται απο τις απαιτήσεις και το άγχος της καθημερινότητας κατι που στην ύπαιθρο δεν υφίσταται.

Επομένως πρέπει να υπάρξει συλλογική κινητοποίηση αναφορικά με το θέμα αυτο και να βελτιωθούν τα μεγάλα αστικά κέντρα ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τη συσσώρευση απ ο την ύπαιθρο με πλέον αποτελεσματικό τροπο.

Μια προσωπική πινελιά: Δεν προέρχομαι απο την ύπαιθρο όμως εχω στενούς συγγενικούς δεσμούς με παιδιά που προέρχονται. Ενας μάλιστα σπουδάζει στην Αθήνα και παρόλο που δεν εχει έρθει ποτε μου εχει πει οτι τα πραγματα δεν ειναι όπως τα περίμενε. Κατα τη γνώμη μου ένα σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της γνώμης όσων προέρχονται απο την ύπαιθρο ειναι η παιδεία που οφείλει να πληροφορεί τοσο για τα πλεονεκτήματα όσο και τα μειονεκτήματα της υπαίθρου ώστε τα άτομα να αποφασίσουν εάν ο τρόπος ζωής στην ύπαιθρο τους ταιριάζει.

Του Σάββα Παπαευαγγέλου,
μέλος του Logicalistico